เป็นเรื่องดีๆ ที่เกิดขึ้นในวันดีๆ ^^

เมื่อวาน(13/08/09 เป็นวันดีเพราะเป็นวันเดียวกะวันเปิดตัวบ้านไง อิอิ) หลังจากทำธุระตามใบสั่งของชาติเสร็จแล้ว
ก็ขับรถตรงกลับบ้าน แต่ก็นึกขึ้นมาได้ว่า อยากกินมังคุด จริงๆแล้วมันเป็นแค่เรื่องที่มันไม่แล้วใจ(แปลว่าคาใจ)
ที่เมื่อวันก่อน อยากกินแต่จอดแวะซื้อไม่ทัน วันนี้เลยตั้งอกตั้งใจที่จะแวะซื้อให้ได้
ก็ซื้อแถวๆรถที่เขามาจอดขายข้างทางนั่นแหละนะ วันนี้ชลอรถเล็งทีจะร้านเลย แต่ก็หายากเหลือเกิน
ผ่านไป 2 ร้าน 3 ร้าน ก็มีแค่เงาะกับ ลองกอง -*- (หงุดหงิด นะเนี๊ยะ จะกินมังคุด!!)

จนมาถึงร้านสุดท้าย และในที่สุด!! ก็มองเห็นสิ่งดำๆ โอ้ววว ร้านนี้มีมังคุดสุดรักที่อยากได้ >< จอดเลย
รี่ลงไปด้วยความหวังเต็มเปี่ยม แม่ค้าก็ถาม เอาอะไรดีจ๊ะ ตอบไปเลยแบบฉะฉาน เอามังคุดค่ะ!!

แต่......

แม่ค้าทำหน้าเศร้า แล้วบอกว่า "มังคุดไม่ขายแล้วจ๊ะ"

'''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''   '         '          '   T^T แง๊!

ดีดี้ : เอ๋? ไม่ขาย? อันตรงนี้ไม่ขายแล้วเหรอจ๊ะ? (ชี้ไปที่กองมังคุด กองไม่เล็กไม่ใหญ่)

แม่ค้า : จ๊ะ อันนี้มันมีแต่อันแข็งๆ คนอื่นเขาเลือกๆอันดีๆไปจนหมดแล้ว กองนี่เป็นที่เหลือๆน่ะจ๊ะ มันไม่งาม พี่ไม่อยากขายให้

ดีดี้ : - [] -''  เอ๋? มันไม่ดีแล้วเหรอจ๊ะ

แม่ค้า : มันก็ไม่ได้เสียนะ แต่มันไม่สวยแล้ว แข็งด้วยเป็นที่คนอื่นเขาคัดออก พี่ไม่อยากขายให้เลยจ๊ะ

ดีดี้ : เ่อ่อ แปลว่ามันไม่ได้เสีย แค่ไม่สวยใช่มั๊ยจ๊ะ

แม่ค้า : จ้า

ดีดี้ : งั้นขายถูกๆ ให้ก็ได้นะจ๊ะ ยังไงก็อยากได้ อยากกินมังคุดมากเลยจ๊ะ (ทำหน้าตาอ้อนวอน)

แม่ค้า : เอางั้นเหรอจ๊ะ เอ้าเดี๋ยวแกะให้ดูนะ

แม่ค้าก็แกะมังคุดให้ดูกันสดๆ จะเจอว่าบางลูกมีเนื้อช้ำบ้าง จากที่โดนบีบ แต่อีกลูกก็เนื้อขาว สวยดี แม่ค้าใจดียกให้ลองชิมด้วย
เราก็โยนใส่ปาก โอ้ววววว มันก็คือมังคุด หอมอร่อย ไม่เห็นจะไม่ดีตรงไหนเลย!!

ดีดี้ : เอาๆ ขอซื้อนะจ๊ะ

แม่ค้า : เลือกลูกที่ขั้วสดๆนะจ๊ะ ถึงมันจะแข็ง จะบุบ แต่ถ้าขั้วยังสดอยู่รับรองว่าไม่เสีย

สุดท้ายเลือกๆ (จริงๆก็แค่หยิบแล้วโยนใส่ถุงแหละ) ได้มาสองกิโลกว่าๆ แม่ค้าขายให้โลละ 15 บาท (จากราคาจริง 20 บาท)
และก็คิดแค่ สองกิโลถ้วน ตกลงว่าจ่ายเงินไป 30 บาท ได้มังคุดมาในอ้มอกอดสมใจ ^.^

กลับมาถึงบ้าน อวดแม่อวดน้าเลย นี่! วันนี้เค้าแวะซื้อมังคุดทันด้วย แล้วก็เล่าเหตุการคุณธรรมของมัคุดให้แม่ฟังไป แกะกินไป
อันแรกๆ เอาเล็บจิกๆบีบๆก็แกะออกมาโยนเข้าปากได้ กินไปกินมา เริ่มแกะไม่ได้ ต้องไปหาอาวุธจากในครัวมาช่วยแกะ
เจอน้าในครัว น้าก็ถามว่า ทำอะไรมือดำมาอย่างนั้น "แกะมังคุด เนี๊ยะแกะไม่ไหวละ เลยมาเอามีด" น้ายังแขวะว่า
"โคะ มอกแกะมังคุด เอามือแกะ ก็เอาแล้วก่ะ" (แปลว่า แค่แกะมังคุด ใช้มือแกะก็ได้นี่) เลยชวนน้าไปลอง เพื่อพิสูจน์ความจริง
น้ามาถึงก็เริ่มแกะ ก็งึมงัมว่า "โอ๊ะ หยังมาแข็งแต๊ะแข็งว่า" ก็เล่าที่มาให้ฟัง น้าก็ถึงบางอ้อ ประจวบกับเห็นสภาพดีดี้ ที่กำลังพยายาม
เอามีดกดๆ ผ่าๆ แค่มองก็รู้ว่ามันแข็งขนาดไหน เหอๆๆ และพอน้าแกะของตัวเองอกมาได้ ก็ร้อง "โอ๊ะ อะหยังนี่ มันย่ะดี เอาลูกใหม่เล๊าะ"
หยิบมาแกะอีก น้าก็ร้องเหมือนเดิมแล้วโยนทิ้ง ตอนนี้ดีดี้ก็มองหน้าน้าตาปริบๆ เอ๋ มันไม่ดีเหรอ เค้าแกะลูกไหนๆก็ดีนะ กินได้ทุกลูกเลย
ทำไมน้าแกะสองลูกสามลูกก็ไม่ดีซักลูกล่ะ มือก็แกะลูกต่อไป แกะได้ก็ยังอวดให้น้าดูว่า นี่ไงลูกนี้ก็ได้ แต่น้ากลับตอบว่า
"แอ๊ นั่นน่ะนะดี ไม่ดีแล้ว" งงสิคะ ไม่ดีตรงไหน เนื้อมันก็ขาว แต่ออกจะตุ่นๆหน่อย ก็ใส่ปากเข้าไป "ก็ดีนี่ รสชาติปรกติ ไม่เสียซักหน่อย!"
กินกี่ลูกๆมันกดี ไม่เห็นจะเสีย น่าใส่ร้ายมังคุด -*- และสุดท้ายคำบอกของน้าก็ไม่นำพา ดีดี้ก็กินมังคุดไปเรื่อยๆเสียเกือบหมด และก็
ไม่เห็นต้องทิ้งลูกไหนสักลูกเลย แม้จะแกะยากไปหน่อย แข็งไปนิด(....ไม่นิดแหละ - -;;) แต่มันก็ไม่เสีย ตรงตามกับที่แม่ค้าบอกทุกอย่างเลย!!

เหตุการณ์ในวันนี้ ทำให้ซาบซึ้งใน คุณธรรมของแม่ค้าขายมังคุดสุดๆไปเลย
แม้แต่ แม่ค้าขายผลไม้ก็มีจรรญาบรรณของคนขายผลไม้ มีความละอายที่ไม่อยากขายของที่ไม่ดีให้ลูกค้า
มีสัจจะบอกความจริงแก่ลูกค้า ช่างเป็นคุณธรรมที่น่าจะประทับใจสุดๆไปเลย ^^

วันนี้นอกจากจะได้กินมังคุดแล้ว ยังได้รู้สึกดีๆ กับการพบเจอคนดีๆ และยังได้ความรู้ว่า
เลือกมังคุด ให้เลือกลูกนิ่มๆ ขั้วสดๆ (เกิดมายังไม่เคยเลือกมังคุดเป็น ทุกทีเลือกที่มันลูกโตๆ)
และถ้ามันแข็งแล้ว ให้รีบกินให้หมดในวันเดียว เพราะมันแก่แล้ว ทิ้งไว้มันจะเสีย

แต่สุดท้ายเรื่องนี้ก็สอนให้รู้ว่า คุณค่าของสิ่งใดๆนั้น จะมากจะน้อย ขึ้นอยู่กับบรรทัดฐานของคนมอง
การรับรู้คุณค่าของสิ่งต่างๆนั้นผันแปรไปตามประสบกาณ์และความคาดหวังของแต่ละบุคคล
ดังนั้น เราจึงไม่สามารถที่จะใช้เพียงประสบกาณ์และความคาดหวังของตัวเองในการตัดสินคุณค่าของสิ่งใดๆ

อยากให้สิ่งดีๆ เกิดขึ้นทุกวัน สาธุ ^^
didy