.*+Super Junior Behide Story+*.@ Love FM Special Coner
ใน คอนเนอร์พิเศษของรายการนี้ เป็นช่วงที่ให้สมาชิกซูเปอร์จูเนียร์มาเล่าเรื่องของตัวเองว่ามาเป็นซูเปอร์ จูเนียร์ได้อย่างไร โดยทำออกมาเป็นรูปแบบละครวิทยุ --------------------------------------------- [ความฝันที่จะเป็นนักร้องของฮยอกแจ] ชื่อของผมคือลีฮยอกแจ ผมเริ่มเต้นมาตั้งแต่อยู่ชั้นประถม 3 อึนฮยอก - อ่า แปลกจัง? ทำไมทำเหมือนอย่างที่เห็นในทีวีไม่ได้นะ อ่า แย่จัง ลีลาการบิดตัวของเด็กป.3ที่ไม่รู้อะไรเลย เพื่อน - ฮยอกแจ ออกไปเตะบอลกันมั๊ย? จุนซูที่เจอครั้งแรกในการแข่งฟุตบอลกับเด็กห้องข้างๆ อึนฮยอก - นี่ คิมจุนซู วันนี้เราจะซ้อมเต้นอะไรดีล่ะ? แล้วผมกันจุนซูก็ได้ตั้งกลุ่มขึ้นมากับเพื่อนอีก 2 คน แม่ - ฮยอกแจ ช่วงนี้ทำอะไรอยู่น่ะเรา กลับบ้านก็ค่ำ ตั้งแต่เริ่มซ้อมการแสดง เกรดผมก็เริ่มดิ่งลงเหว เป็นเรื่องไปถึงกรรมการนักเรียน จุนซู - เฮ้ย ลีฮยอกแจ นั่นแม่นายไม่ใช่เหรอ ผมยังจำความรู้สึกในวันนั้นได้ดี แม่ - ฮยอกแจ วันนี้ แม่ไปดูการแสดงของลูกมา แม่ของผมที่ได้ดูการแสดงในวันนั้ร ก็ได้กลายเป็นปฟนคนแรกของผม เวลาผ่านมาจนเข้าชั้นมัธยมต้น จุนซู - นี่ ลีฮยอกแจ ฉันว่าฉันจะไปออดิชั่น จุนซูไปเข้าออกดิชั่น และผ่านการคัดเลือก ไปก่อนหน้าผม เด็กชายฮยอกแจที่มุ่งมั่นจะเป็นนักร้อง ------------------------------------------------- Korean Text by ＢＡＢＹ ＬＯＶＥ일품 (iwashi)
[We are Super Junior] 20060703 Enhyuk Part 1
ฟังเสียงอึนฮยอกออนแอร์ในวิทยุ
ไม่ว่าเมื่อไหร่ที่มีคนได้ยินชื่อของผม
อย่างแรกที่ถูกถามคือ มีขนหน้าอกหรือเปล่า
(ที่เกาหลีมีดาราตลกที่มีขนหน้าอกชื่อลีฮยอกแจ)
แต่จริงๆแล้ว หน้าอกของผมน่ะมันเรียบลื่นเสียจนแมลงวันหกล้มเลยล่ะ
มาย้อนอดีตตั้งแต่ เป็นลีฮยอกแจจนมาเป็นอึนฮยอกกันเถอะ
แต่ที่เรียกว่าเต้นนั้น จริงๆแล้วมันแทบจะไม่ต่างจากการออกกำลังกายตอนเช้า
สมัยนั้นแค่กางแขนกางขาออกก็คิดว่ามันคือการเต้นแล้ว
ผมชอบการเต้นที่ไม่มีเงื่อนไข
เพื่อน - นี่! ฮยอกแจ~~ นั่นนายทำอะไรน่ะ ท่าอย่างกับหุ่นยนต์
อึนฮยอก - นี่ในเรียกว่าเต้น ไม่รู้รึไง!
เนี๊ยะถ้ายกขาขึ้น ขึ้น อีกนิด อ่า~อ๊า~
เพื่อน - เฮ้ย! ฮยอกแจเป็นไรรึเปล่า
ในระหว่างที่เต้นผมเคยเจ็บตัวเป็นแผลที่ขาจนต้องเข้าโรงพยาบาล
ไม่มีวันไหนเลยที่ไม่เจ็บตัว
แต่ยังไงผมก็ชอบการเต้นที่ไม่มีเงื่อนไข
เวลาที่ผมเต็น ผมรู้สึกอยากจะลองได้เป็นที่ 1 ในโลกใบนี้ดู
แล้วเวลาก็ผ่านไป 2 ปี
อึนฮยอก - เอ๋~ ไม่เอาอ่ะ ขี้เกียจ
เพื่อน - น่า ตอนนี้คงไม่พอน่ะ เดี๋ยวจะแข่งกับห้อง 5/2
ถ้ามีนายอีกคน คนก็ครบพอดี น่า ไปเหอะนะ
อึนฮยอก - อ่า น่ารำคาญจริงๆเลย
เพื่อน -น่าๆ ไปด้วยกันเหอะนะ เดี๋ยววันนี้เลี้ยงไอติมเลยเอ้า
อึนฮยอก - อ่า งั้นก็ได้ (didy : น่านเห็นแก่กินจนได้ -*-)
นี่ๆ เด็กคนนั้นเป็นใครน่ะ
เพื่อน - หือ? คนไหน?
อึนฮยอก - คนนั้นน่ะ ที่ใส่กางเกงสีดำ เด็กมิกกี้เมาส์นั่นน่ะ
เพื่อน - อ่า จุนซู(ดงบังชินกิ)เหรอ? ก็เด็กห้องข้างๆจุนซูไง ไม่รู้รักเหรอ?
อึนฮยอก - ไม่รู้จัก
เพื่อน - เด็กคนนั้นน่ะเหมือนนายเลย ชอบเต้นมากๆ เป็นคนตลกดีนะ
อึนฮยอก - อ่อ เหรอ อือ ดูหน้าแล้วท่าทางจะตลกดีนะ(?)
ผมยังจำภาพวันนั้นได้ดี
เด็กที่ใส่กางเกงสีดำดึงขึ้นมาถึงสะดือ สวมเสื้อลายมิกกี้เมาส์สีแดง
และฝีมือการเตะบอลที่ยอดแย่
แต่ว่า การพบกันครั้งนั้นก็ทำให้ผมและจุนซูการมาเป็น Best Friend
เพราะเราต่างชอบเต้นเหมือนกัน และมีความฝันเดียวกัน
จุนซู - นั่นสินะ นายชอบอะไรล่ะ
นี่ฮยอกแจ ฉันก็ลองคิดๆดูนะ เรามาลองรวบรวมคนที่มีความฝัน
อยากเป็นนักร้องเหมือนพวกเรา แล้วตั้งกลุ่มขึ้นมาดีมั๊ย
อึนฮยอก - แล้วเราจะรวบรวมคนได้จริงๆเหรอ?
จุนซู - ถ้าไม่ได้ ก็ต้องทำให้จนได้! นี่ล่ะ คติประจำใจของฉัน ไม่รู้เหรอ?
อึนฮยอก - รู้สิรู้ อ่า ได้เลย ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ มาลองกันดูสักตั้ง
ฝึกร้องและเต้น ตามเพลงฮิตของวง HOT ในสมัยนั้น
เรื่อยมาจนวันหนึ่ง
อึนฮยอก - แม่ฮะ คือ... ผมอยากเป็นนักร้องฮะ
แม่ - อะไรนะ? นักร้อง?
อึนฮยอก - ครับ แล้วตอนนี้ก็กำลังซ้อมเพื่อแสดงกับเพื่อนๆอยู่
แม่ - อะไรนะ?? ทั้งๆที่ ช่วงนี้เกรดก็ตกลงๆ ใครเอาเรื่องนี้มาพูดกับเราห๊า??
อึนฮยอก - ไม่ใช่อย่างนั้นนะฮะ ผมอยากเป็นนักร้องจริงๆ
แม่ - นึกว่าใครๆก็เป็นได้หรือไง นักร้องน่ะ? ไม่ได้หรอกนะ
อึนฮยอก - แม่ฮะเชื่อผมสักครั้งนะฮะ ตอนนี้ก็กำลังเตรียมการแสดงกับเพื่อนๆอยู่
เวลาเต้นแล้วได้รับเสียงปรบมือ หรือเสียงเชียร์ มันดีใจสุดๆไปเลยนะฮะ
แท่ - อะไรนะ? ไม่รู้ล่ะ เราน่ะต้องตั้งใจเรียนเข้าใจมั๊ย!
พ่อแม่ก็ขอร้องให้สนใจการเรียนมากกว่าการจะเป็นนักร้อง
แต่ว่า เมื่อเริ่มต้นทำมาแล้ว จะให้เลิกล้มความตั้งใจง่ายๆได้อย่างไร
แล้วก็มาถึงวันแสดง
อึนฮยอก - หือ? ตรงไหน?
จุนซู - คนที่ใส่ชุดสีดำอยู่ตรงนั้นน่ะ ใช่หรือเปล่า?
อึนฮยอก - อ่า ใช่จริงๆด้วย
จุนซู - อ่า แม่นายตั้งใจมาดูการแสดงของพวกเราแน่ๆ
งั้นวันนี้เราต้องเต้นให้สุดฝีมือไปเลยใช่มั๊ย? นายมั่นใจหรือเปล่า?
อึนฮยอก - อ่า~~ ทำยังไงดีฉันสั่นไปหมดแล้ว ทำยังไงดี
จุนซู - ก็ทำเหมือนทุกทีนั่นแหละ นายก็คือนายไม่ใช่เหรอ?
อึนฮยอก - ใช่สินะ งั้นพวกเรา สู้ๆ
ทีมของพวกเราเต้นเพลง Candy ของ HOT ด้วยพลังที่มากมายขนาดไหน
แม้แต่ตัวผมเองยังรู้สึกว่าการแสดงในวันนั้นเป็นการแสดงที่สุดยอดที่สุด
คืนวันนั้น
อึนฮยอก - แม่ฮะ
แม่ - ลูกชายของแม่ เยี่ยมกว่าที่คิดไว้เยอะเลยนะ
อึนฮยอก - หมายความว่า แม่เห็นด้วยใช่มั๊ยฮะ?
แม่ - ก็ใช่น่ะสิ แต่ว่า ห้ามเลิกกลางคันเด็ดขาดนะ!
อึนฮยอก - ของมันแน่อยู่แล้วฮะ!!
แม้จะกลายเป็นเด็กมัธยมแล้วความฝันของผมและจุนซูก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง
ตอนนั้น่าจะประมารตอน ม.1
อึนฮยอก - ออดิชั่นเหรอ?
จุนซู - ที่บริษัท SM เขามีออดิชั่น ฉันว่าฉันจะไปสมัครดู
จากนั้น ปีถัดไปผมจึงเริ่มเตรียมตัวเพื่อจไแออดิชั่นที่บริษัทเดียวกันนั้น
ช่วงเวลาที่ไม่คิดจะแพ้ใครในเรื่องการเต้น
แม้จะมีเรื่องลำบากมากมายระหว่างที่เตรียมตัว
ผมยังจำช่วงเวลาที่ฝึกซ้อมเต้นเพลง Candy อย่างหนักเพื่อการออดิชั่นได้
ได้ก้าวข้ามบันไดขั้นแรกมาแล้ว
Japanese Taxt by yume@ kr2jp
Thai Translation by didy@ luvsuju.net
*Take out with full credit
อ่านดูแล้วแข้มแข็งดีนะเนี่ย
อ่านแล้วอยากสู้บ้างเลย