(* ขนจากบ้านเก่าค่ะ)

*ตัดช่วงที่สัมภาษณ์มาเลยนะคะ ส่วนบนเป็นการแนะนำทั่วๆ ไปน่ะค่ะ
(<<มันยาวโหด T^T) อ๊อ พี่ๆ พูดถึง ประเทศไทยพอสมควรเลยนะคะ..หากันให้เจอนะค๊า ^^
....ใครอ่านไม่ดี ก็จะไม่ได้หัวเราะล่ะคะ คึคึคึ เพราะมันสนุกมาก ^0^

 

ซูเปอร์จูเนียร์ | "อัลบั้มที่ 19 ภายใน 4 ปีของการทำกิจกรรม" หน้า 1

ในประวัติศาสตร์ของกลุ่มไอดอลเกาหลี ซูเปอร์จูเนียร์มีตำแหน่งที่พิเศษ
พวกเขาไม่ใช่กลุ่มไอดอลที่มีงานเดี่ยวมากกว่ากิจกรรมกลุ่มเท่านั่น
ไม่ได้เป็นเหมือนกลุ่มไอดอลส่วนใหญ่พวกเขาได้แสดงด้านที่ตลกสนุกสนานและสดใสของพวกเขา
โดยไม่มีการสงวนท่าทีอะไรไว้ตั้งแต่ที่พวกเขาเดบิวต์
มากกว่าการปรากฏตัวของกลุ่มคนธรรมดากลุ่มหนึ่ง แต่มันคือเอนเตอร์เทนเนอร์ 13 คนที่มารวมตัวกัน
แล้วเกิดวงวงหนึ่งขึ้น พวกเขาเปลี่ยนมาเป็นแบบนี้และที่กลับมารวมกันอย่างนี้นั้นเป็นอย่างไรกันบ้าง?
อีทึก ทงเฮ ซีวอน ซองมิน และคยูฮยอน แห่งซูเปอร์จูเนียร์ได้ตอบคำถามไว้ที่นี่แล้ว..

หลังจากที่ซูเปอร์จูเนียร์ได้รับรางวัลอันดับ 1 ในรายการเพลงด้วยเพลง Sorry Sorry แล้ว
แฟนๆ ก็ได้โพสหัวข้อในเวบไซต์ว่า "คิบอม พี่ๆ ของนายทำได้แล้วนะ"

อีทึก: ใช่ครับ พอเราชนะพวกเธอก็โพสอย่างนั้น

พวกคุณเคยได้รางวัลที่ 1 กันมาแล้ว แต่ครั้งนี้ดูเหมือนว่าจะมีความหมายพิเศษนะคะ
ถึงขนาดที่คุณอีทึกร้องไห้เลย ใช่มั๊ยคะ? (หัวเราะ)

ซองมิน: พี่ทึกร้องไห้ตลอดแหล่ะครับ น้ำตาเขาเยอะน่ะครับ (หัวเราะ)

อีทึก: ผมไม่แน่ใจแล้วก็ไม่มั่นใจมากเลยน่ะครับ เพราะเป็นเวลาตั้ง 1 ปีครึ่งตั้งแต่เราทำกิจกรรมที่เกาหลีกัน มันนานพอสมควรนะครับ แล้วผมก็กังวลมากด้วย
ว่าเราจะปรับตัวกับการเปลี่ยนแปลงของแนวเพลงไม่ได้
เมมเบอร์ที่ไปอยู่ที่ประเทศจีนก็จะโทรมาถามตอนที่เรากำลังเตรียมอัลบั้มกันว่า "
พี่ครับ งานเป็นยังไงบ้าง?" อยู่บ่อยๆ ด้วยครับ
 

"เรามั่นใจตั้งแต่ที่ได้ยิน 'Sorry Sorry' เป็นครั้งแรก"

ดูวิดีโอซ้อมเต้นที่ถูกปล่อยออกมาก่อนที่อัลบั้มจะมา มันทำให้ดูเหมือนว่าพวกคุณมั่นใจนะคะ
ในวิดีโอพวกคุณดูสนุกสนานกันมากทีเดียว

อีทึก: ใช่ครับ ผมนี่แหล่ะอัพมันเองครับ (หัวเราะ) ตอนเราได้ฟัง 'Sorry Sorry'
ครั้งแรก เมมเบอร์ส่วนใหญ่ก็บอกว่า "พี่ ผมว่าเพลงนี้น่าจะได้นะ" ผมไม่ค่อยได้ฟังเพลงป๊อปน่ะครับ
ก็เลยไม่รู้แนวดนตรีเท่าไหร่ แต่ทงเฮบอกผมว่า "ถ้าเป็นเพลงนี้ ผมมั่นใจเลยนะครับพี่"
ตอนที่เราฝึกเต้นอยู่ เพลงก็เสร็จสมบูรณ์แล้ว
ผมก็คิดอยู่ตลอดว่าผมอยากเอาไปโชว์แฟนๆ ให้เร็วเท่าที่จะเร็วได้เลยล่ะครับ

ทงเฮ: ตอนที่ 'Sorry Sorry' เสร็จแล้ว เมมเบอร์ทุกคนนอนหลับกันอยู่ครับ
แต่พอเราได้ข้อความจากบริษัทมา บอกว่าเพลงเสร็จแล้ว แล้วพวกเขาก็ส่งเข้าเมลล์มาให้เราแล้ว
เมมเบอร์ทุกคนก็มารวมกันที่ห้องนั่งเล่น เราก็พูดกันว่า "เพลงนี้แหล่ะ มั่นใจได้แน่"
เพราะความคิดนั่น เราก็เลยไปฝึกเต้นพร้อมกัน แล้วก็เพราะว่าเราคิดถึงกันมาก
เพราะจากกันไปนานมากเลยครับ.. บรรยากาศมันดีมากจริงๆ นะครับ

ไม่นานมานี้ เหมือนว่าทุกคนจะเป็นกังวลกันมากที่จะต้องตามเทรนด์ให้ทันสินะคะ

อีทึก: เพราะอุตสาหกรรมเพลงมันเปลี่ยนแปลงเร็วมากน่ะครับ
เรากังวลว่าจะต้องใช้สไตล์เดิมของเรา
หรือเปลี่ยนไปตามเทรนด์ใหม่นี้น่ะครับ แล้วยังเป็นกังวลว่าเราจะมีอะไรจะมาโชว์รึเปล่า
เพราะถึงนี่จะเป็นอัลบั้มที่ 3 ของเรา..แต่ตามจริงมันเป็นอัลบั้มที่ 19 ของเราแล้วล่ะครับ
ถ้าเอาทุกอัลบั้มที่เราพยายามทำมารวมกัน ผมไม่รู้ว่าเป็นเพราะนักสอนเต้นเป็นคนต่างชาติรึเปล่านะครับ
แต่พวกเขาก็มาช่วยเราเอาความคิดที่มันหยุดนิ่งให้เดินต่อไปได้ล่ะครับ

การเต้นสมบูรณ์แบบแล้ว และส่วนประกอบของมันก็เป็นท่าทางที่มีเทคนิคที่ค่อนข้างยาก
แล้วยังทำให้เหล่าเมมเบอร์ต้องทำท่ายากๆ เรียนเต้นครั้งนี้ยากมั๊ยคะ?

อีทึก: วันแรกที่นักสอนเต้นมา คนที่เต้นเก่งที่สุดในวงก็ไปเรียนเต้นกับเขาก่อน
แล้วพอพวกเขาคุ้นกับท่าแล้ว ก็จะให้ความคิดเห็นแล้วก็ช่วยแก้ไขท่า
พร้อมกันกับที่เมมเบอร์คนอื่นๆ หัดท่าเต้นกันครับ มันจะเป็นอย่างนี้ครับ
เวลาคนที่เต้นเก่งๆ ทำท่ายากๆ มา เมมเบอร์คนอื่นๆ ก็จะเต้นตามได้
เพราะทงเฮ อึนฮยอกแล้วก็ชินดงเต้นได้ดีอยู่แล้วน่ะครับ เวลาเราซ้อมกัน
เราก็จะทำตามพวกเขาทุกอย่าง เวลาพวกเขาอยากซ้อมเต้นอีก
เมมเบอร์คนอื่นๆ จะบ่นกันว่าเหนื่อยมากแล้ว
ทงเฮบอกผมว่า "พี่ครับ บอกพวกเขาว่าเราควรจะซ้อมอีกรอบนะครับ"
แล้วผมก็ไปบอกกับคนอื่นๆ "นี่ มาซ้อมกันอีกสักรอบนะ ขนาดฉันแก่แล้ว ยังทำได้เลย มาซ้อมกันอีกเร็ว" (หัวเราะ)

รยออุค: แต่เราทำไม่ได้ครับ (หัวเราะ)

เราน่าจะได้เห็นเมมเบอร์ที่เต้นเยอะกับเมมเบอร์ที่ทำตาม [คอยเป็นกำลังใจ]พวกเขานะคะ (หัวเราะ)

อีทึก: ตอนที่เรากำลังเรียนกันอยู่ เราก็คิดนะครับว่ามันต้องมีความแตกต่าง
แต่พอออกมาสมบูรณ์แล้ว เหมือนมันจะว่างๆ นะครับ ถ้าเราหายไปกันสักคน
อย่างตอนใกล้จะจบน่ะครับ ตอนที่เมมเบอร์นั่งแล้วก็แค่ขยับมือ นั่นล่ะท่าของซีวอนล่ะครับ

ทงเฮ: ถ้าไม่มีพวกเขา ก็ว่างเปล่าเลยล่ะครับ

อีทึก: เพราะมันมีความรู้สึกแบบอเมริกันหน่อยๆ ไงครับ (หัวเราะ)
(<<ท่าพี่ซีวอนออกแนวอเมริกัน)

ซีวอน: (หัวเราะ) ที่จริงมันฝึกยากมากเลยนะครับ ยังรู้สึกขอบคุณนิคกับเทรนท์ (นักสอนเต้น)
ที่เอาใจใส่เราดีมากๆ อยู่เลยครับ

อีทึก: ซีวอนพยายามมากๆ เลยนะครับ...แต่พอวันนึง เขาก็แอบหนีไปตอนซ้อม
ผมก็ไปตามหาเขา (<<T^T พี่ชายผู้แสนดี)
เขาถามผม "พี่ครับ ผมทำได้ดีรึยังครับ?" สุดท้ายเขาก็ทำได้ดีนะครับ
 

"ขณะที่เราแสดงไปเรื่อยๆ เหมือนว่าอิมเมจของเราก็ค่อยๆ เปลี่ยนไปช้าๆ"

ซีวอนเขาสร้างอารมณ์ตอนเริ่มเพลงได้ดีมากเลยนะคะ แถมยังให้ความรู้สึกแบบเซ็กซี่เล็กน้อยด้วย

อีทึก: เข้าเจ๋งจริงๆ นะครับ หญิงวัยกลางคนชอบเขาเอามากๆ เลยล่ะครับ (หัวเราะ)

ซีวอน: ก่อนอัดอัลบั้ม ผมได้คุยกับผู้กำกับยู (นักแต่งเพลง 'ยูยองจิน')
ที่แต่งเพลงนี้น่ะครับ ครั้งนี้ผมรู้สึกว่าผมน่าจะร้องให้เบาลงครับ ผู้กำกับยูบอกว่าจะดีถ้าร้องแบบเซ็กซี่
คล่องตัวแล้วก็แบบท่าทางอ่อนๆ ตัวนิดหน่อยน่ะครับ

'Sorry Sorry' เป็นเพลงที่ขึ้นอยู่กับว่าคนๆ นึงจะสามารถนำความมีชีวิตชีวามาใส่ความรู้สึกของเพลง
ได้ดีอย่างที่คุณซีวอนทำได้หรือไม่ ซึ่งเป็นมากกว่าการที่คนๆ นึงต้องร้องเพลงให้ถูกทำนองซะอีกนะคะ
เอฟเฟคที่ใช้ไปก็เยอะ อีกทั้งความต่อเนื่องกับประสิทธิภาพของเพลงก็ต้องมีอยู่ตลอดด้วย
เวลาร้องแล้วต้องจำเรื่องพวกนั้นไว้ในใจตลอดมันเป็นยังไงเหรอคะ?

ซองมิน: ท่อนที่ผมร้องจะมีเอฟเฟคเยอะเลยครับ รยออุคกับผมเลยกังวลกันมาก
ผมก็ร้องแบบธรรมดาได้นะครับ แต่ผมคิดว่ามันจะแปลกๆ น่ะครับ

รยออุค: ทำนองมันจะซ้ำกันน่ะครับ แล้วระดับเสียงสูงก็ร้องถึงง่ายด้วย
คนๆ นึงเพิ่งตื่นมาก็ยังร้องถูกเลยนะครับ
เพราะอย่างนั้นแหล่ะครับที่ทำไมหลายคนถึงคิดว่าเพลงมันร้องง่ายมาก แต่มันจะยากตอนร้องอัดนะครับ
ความรู้สึกของเพลงจะเปลี่ยนไปมากเลยนะครับ
จะขึ้นอยู่กับว่าคุณเน้นพยางค์แรกหรือสองของเนื้อเพลงรึเปล่าน่ะครับ
มันไม่ใช่เพลงที่ต้องการความสามารถในการร้องเพลงที่โดดเด่นนะครับ
แต่เราพยายามที่จะเอาความมีชีวิตชีวามาใส่ให้กับความรู้สึกของเพลงเท่าที่เราจะทำได้นะครับ
 

'Sorry Sorry' ออกมาหลังจากที่ผ่านขั้นตอนที่สมบูรณ์แล้ว
แต่พวกคุณรู้สึกยังไงกับผลลัพธ์ที่ออกมาตอนนี้คะ?
รู้สึกเหมือนเพลงที่มีเสน่ห์ดึงดูดได้อย่างกว้างขวางที่สุดของซูเปอร์จูเนียร์ได้มีออกมาแล้วนะคะ..

อีทึก: คุณพูดถูกครับ มีหลายเพลงที่แฟนๆ ของเราชอบนะครับ
แต่ในเรื่องของความดังแล้ว
หลายคนจะจำเพลง 'ร๊อคกูโก' ที่เป็นเพลงยูนิตของเราเพลงนึงน่ะครับ
พอผลออกมา เราก็คิดกันว่าเราอยากจะเข้าหาแบบสบายๆ เพื่อเพิ่มความนิยมจากทั้งแฟนๆ ของเรา
แล้วก็สาธารณชนด้วยครับ และครั้งนี้ผมก็คิดว่าเราจะทำได้อยู่สักระดับนึงนะครับ
ทุกวันนี้ชาร์ตเพลงเป็นอะไรที่สำคัญมากจริงๆ ครับ เรามีความสุขมากครับ
เพราะเรากำลังได้ลำดับชาร์ตเพลงที่สูงขึ้นเรื่อยๆ กว่าที่เราคาดไว้อีกนะครับ

ครั้งนี้รู้สึกว่าพลังเป็นทีมของซูเปอร์จูเนียร์จะแสดงออกมาให้เห็นแล้วนะคะ

อีทึก: ใช่ครับ นั่นก็มีส่วนถูกครับ บอกความจริงเลยนะครับ
เพราะซูเปอร์จูเนียร์ไปรายการวาไรตี้เยอะมาก แล้วก็ร้องเพลงเพราะๆ
อยู่หลายเพลงตอนช่วงที่ทำกิจกรรมยูนิตน่ะครับ

อย่างที่คุณอีทึกพูดว่าซูเปอร์จูเนียร์มีคอนเซปท์ที่พิเศษตั้งแต่ช่วงแรกน่ะค่ะ
การทักทายของพวกคุณจะเป็น "สวัสดีครับ เราคือซูเปอร์จูเนี-ยร์" ตลอด
แล้วพอพวกคุณเดบิวต์กันแล้ว เมมเบอร์หลายๆ คนก็ต่างมีงานเดี่ยวของตัวเอง
แล้วพวกคุณกลับมารวมตัวกันได้ยังไงคะ?
(<<ก็โทรหากันสิป้า = =!~~ป๊าปป!! โดนทวดทึกเขกหัว TT^TT...
พูดเกริ่นกับคำถามไม่ได้เข้ากันเล้ยป้า~~ผั๊วะ!! ฮืออ พี่ชอลเบริ์ดกะโหลก)

อีทึก: ที่ SM จะมีบางอย่างที่เรียกว่า "ชุมนุมการแสดง" น่ะครับ
เด็กฝึกหัดจะมาร้องกับเต้นท่าเลียนแบบกันในกลุ่มของพวกเขาเองในช่วงรอบสัปดาห์ครับ
(เลียนแบบนักร้องที่เดบิวต์แล้ว)
วันนึงที่มีพรีเซนต์น่ะครับ ฮีชอลกับผมโชว์ New Kids เต้นกับเพลง Block เด็กๆ
รุ่นน้องก็โชว์เพลงของ H.O.T หรือไม่ก็ ชินฮวา
แต่คนในบริษัทที่เห็นเรา เขาบอกว่า "พวกเธอแต่ละคนมีเสน่ห์ต่างกันนะ
รู้สึกยังไงที่ได้มารวมวงกัน?"
จากนั้นเราก็เลยไปทำกิจกรรมเดี่ยวของเราต่อ แล้วก็มามารวมตัวกัน
แล้วก็กลับไปซ้อมเดี่ยวของตัวเองต่อ อย่างนี้แหล่ะครับ จนมาถึงจุดนี้กันได้
 

"เราอยากจะหยุดรูปแบบเดิมๆ ของไอดอลธรรมดาๆ"

นั่นไม่ใช่แบบที่ปกติสำหรับกลุ่มไอดอลกลุ่มนึงเลยนะคะ แต่พวกคุณมีเรื่องกังวลอะไรบ้างมั๊ย
กับคอนเซปท์นี้? อย่างเช่นว่าคุณจะเสียภาพพจน์ของไอดอลหรือไม่ก็ความดังของพวกคุณจะลดลงน่ะค่ะ

อีทึก: ตอนแรกเราไม่ได้กังวลอะไรมากเลยนะครับ เราอยากจะหนีจากรูปแบบไอดอลธรรมดาๆ น่ะครับ
แต่พอเราเป็นไอดอลแบบเดิมๆ ต่อไปอย่างนั้น เราก็เริ่มกังวลว่าเราจะไม่ถูกมองว่าเป็นไอดอลครับ
ซูเปอร์จูเนียร์จะไม่ถูกพูดถึงเวลากลุ่มไอดอลอื่นๆ ถูกพูดถึงน่ะครับ เราเครียดด้วยนะครับ
เพราะต้องเปลี่ยนสไตล์จากแบบเจ๋งๆ
กับแบบที่มีเสน่ห์ดึงดูดมาเป็นตลกแล้วก็ร่าเริงในรายการวาไรตี้อยู่บ่อยๆ น่ะครับ
ตอนแรกแฟนๆ จะพูดว่า "พี่คะ อย่าลืมนะว่าพี่เป็นไอดอล " แต่ถ้าคุณไม่พูดเยอะๆ ในรายการวาไรตี้
พวกเธอก็จะพูดว่า "พี่ๆ คะ ทำไมพี่ๆ ไม่พูดอะไรเลยล่ะคะ?" ทำไมพี่ๆ ถึงถูกตัดซีนออกล่ะคะ?
[เพราะไม่เอนเตอร์เทนคนดู] (หัวเราะ)

ทงเฮ: ยังดีกว่าติดกับอยู่กับแบบเดิมๆ นะครับ
เพราะทำกิจกรรมเดี่ยวกับทำตำแหน่งเราให้มั่นคงเนี่ย
เรามีประกายมากขึ้นเวลาเรากลับมาอยู่ด้วยกันเป็นหนึ่งเดียวน่ะครับ ถึงเราทำงานจนถึงอายุ 40
ผมก็อยากจะใช้ชื่อทงเฮ ซูเปอร์จูเนียร์ครับ

อีทึก: ผมคิดว่าสิ่งเหล่านี้จะช่วยให้วงเราอยู่กับความสำเร็จไปได้นานนะครับ

แต่คุณไม่กลัวที่ต้องห่างกันไปนานๆ เหรอคะ?
พวกคุณต้องแปลกใจแน่เลยตอนที่จะได้กลับมารวมกันอีก..

อีทึก: เรามีเรื่องกังวลอย่างนั้นเยอะเลยล่ะครับ
มีคำพูดที่ว่า 'รวมกันเราอยู่ แยกหมู่เราตาย'นะครับ
แต่สำหรับพวกเราแล้ว เราจะอยู่เวลาเรารวมตัวกัน แล้วเราก็จะอยู่อีกเวลาที่เราแยกกันครับ (หัวเราะ)
ผมเครียดเหมือนกันนะครับ ตอนที่ผมเป็น MC รายการ 'Love Fighter'ให้ M-net ครั้งแรก
เพราะแฟนๆ ไม่ชอบมันเลยจริงๆ น่ะครับ
รายการเป็นที่รู้จักในเรื่องกระตุ้นอารมณ์ครับ
แล้วก็มีคนพูดกันว่าวงเราจะเสียหายเพราะชื่อของผมที่อยู่กับรายการนี้อ่ะครับ

[เพราะอีทึกมีหน้าที่เป็น MC และเพราะมีชื่อเขาอยู่เป็นชื่อของรายการ
จึงมีหน้าที่ต้องพูดในรายการตลอด รายการนี้ชื่อว่า 'Eeteuk's Love Fighter']

พอหลังจากที่เป็น MC ได้ปีนึงแล้ว มันกลับเป็นรายการที่แฟนๆ จำได้กันมากที่สุด
รายการนี้จะกระตุ้นอารมณ์เอามากๆ ครับ เวลาผมลองย้อนมองดูมันมาก้าวนึง
ผมว่าผมได้เรียนรู้อะไรหลายๆ อย่างจากตรงนั้นเลยนะครับ

อีทึก คุณอยากเป็น MC มั๊ยคะ? คุณได้เป็นถึง MC รายการ "Road Show Quiz"
ของ KBS เลยนะคะ

อีทึก: อยากครับ ก็ผมเคยร่วมงานกับรายการของ KBS เชียวนะครับ (หัวเราะ)

ซีวอน: โว้ว~ อย่างที่คิดเลยครับ! (ปรบมือ)

อีทึก: เวลาผมเห็นนักร้องไอดอลรุ่นพี่ บางคนก็จะเป็นนักแสดงด้วย บางคนก็ทำดนตรี
แต่ไม่มีใครเป็น MC เลยนะครับ ผมคิดว่าผมจะทำตรงนั้นได้ดีนะครับ...

คุณจะเน้นเรื่องความสำเร็จแบบระยะยาวมาตลอดเลยนะคะเนี่ย [ตลอดการสัมภาษณ์] (หัวเราะ)

อีทึก: ความสำเร็จระยะสั้นมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่น่ะครับ (หัวเราะ)
ดูเหมือนว่างานเดี่ยวจะมีผลกับเมมเบอร์ทุกคนอย่างมากเลยนะครับ

ซองมิน: มันกลายเป็นอะไรที่เราต้องเรียนจากมันน่ะครับ
ไม่ว่าจะเป็นการเป็นดีเจ หรือว่าเป็นนักแสดง
ผมยังเคยไปรายการทอคโชว์กับชินดงมาแล้วนะครับ ผมพูดได้ไม่ดีเลยจริงๆ
มันก็เลยจะยากถ้าผมไปออกคนเดียวน่ะครับ แต่ชินดงทำมันได้สบายๆ เลยครับ
แล้วก็เรียนรู้กับมันได้มากด้วย

รยออุค: ผมไม่เคยทำงานเป็นดีเจเลยครับ แต่พอเมมเบอร์เราได้เป็นดีเจ
พวกเขาก็ต้องดูแลรายการทั้งหมดตั้งแต่สองทุ่มจนเที่ยงคืน
ในกรณีของผม ผมก็ได้โปรโมตซูเปอร์จูเนียร K.R.Y. แล้วในอนาคต
ผมก็อยากจะแสดงความสามารถด้านการร้องเพลงของผมด้วย K.R.Y. นี่แหล่ะครับ
 

ซูเปอร์จูเนียร์ | "เราอยากแสดงโชว์ที่สมบูรณ์แบบของเราเองให้ทั่วเอเชีย" หน้า 2

คุณรยออุคคะ คุณได้ร้องเพลงในอัลบั้มนี้เยอะมากเลยนะคะ
คุณคิดว่าอะไรมีอะไรที่มันเปลี่ยนไปถ้าเปรียบเทียบกับเมื่อก่อน?

รยออุค: พอเราเริ่มเตรียมอัลบั้มที่ 3 นี้กัน
ผมก็เริ่มคิดว่าผมควรจะสร้างสไตล์ของผมเองน่ะครับ
พวกเขาอยากให้ผมแสดงสีสันของผมเอง แต่เหมือนว่าผมกำลังเลียนแบบอยู่นะครับ
ผมทำให้พี่เยซองกับคยูฮยอนกังวลเรื่องนี้มาก
แล้วเพราะคยูฮยอนกับผมต้องมาอัดเสียงในช่วงโปรโมตซูเปอร์จูเนียร์ M อยู่
ผมจะคิดเรื่องนี้ตลอดทุกครั้งที่กลับมาอัดเสียงที่เกาหลีน่ะครับ
เพราะอย่างนั้นแหล่ะครับที่ทำไมผมถึงไปห้องอัดก่อนกลับบ้านบ่อยๆ
แล้วผมก็ค่อยๆ เจอสไตล์ของตัวเองล่ะครับ

รยออุคคะ คุณเป็นคนร้องนำคนนึง แต่แฟนๆ พูดกันว่าการแสดงในหนังเรื่อง
'Attack on the Pin-up Boys' ของคุณเป็นอะไรที่น่าจดจำที่สุดเลยล่ะคะ

ซีวอน: เขาซ่อนความสามารถไว้น่ะครับ (หัวเราะ) ผมก็ถามรยออุคนะครับว่าจะแสดงยังไงเวลาเราถ่ายน่ะครับ เขาตอบผมประโยคเดียวว่า 'ทำตามความรู้สึกไงครับ'
(<<เขาพูดก่ะพี่อุค..ลุงตอบไมอ่ะ = =!)

ทุกคน: โอ้~

ซีวอน: แล้วผมก็ได้เรียนรู้อะไรเยอะเลยนะครับ (หัวเราะ)

รยออุค: จริงๆ แล้ว เมมเบอร์ของเราหลายคนก็แสดงเก่งนะครับ
ผมเลยได้เรียนรู้อะไรมากมายจากที่ได้ดูพวกเขานี่แหล่ะครับ

"ผมอายุ 20 กลางๆ แต่อารมณ์ผมก็ยังเหมือนตอนเป็นนักเรียนมัธยมอยู่เลย"

ในหนังเรื่อง "Attack on the Pin-up Boys" คนบรรยายเรื่องพูดว่า "เราเป็นเด็กนักเรียนมัธยม"
แต่ชีวิตของพวกคุณแตกต่างจากเด็กนักเรียนมัธยมธรรมดาๆ ยังไงคะ?

ทงเฮ: ที่จริงเราไม่มีความทรงจำจากตอนอยู่โรงเรียนมัธยมหรอกนะครับ
ผมเข้าเรียนปกติไม่ได้ตั้งแต่ ม.ปลายปี 3 แล้วล่ะครับ พอผมตื่น ก็จะไปโรงเรียน
แล้วพอโรงเรียนเลิก ผมก็ไปฝึกซ้อม แล้วก็จะกลับบ้านประมาณตี 1 ตี 2 ครับ
ก็เป็นอย่างนั้นมาตลอดจนเราเดบิวต์นี่แหล่ะครับ

ซองมิน: หลายปีเลยล่ะครับ

ทงเฮ: พอหลังจากนั้น เราก็ไม่ได้บ่นอะไรเลยนะครับ
แล้วพอเราถูกบอกให้กลับบ้าน
เราก็บอกว่าเราต้องฝึกให้เยอะกว่านี้น่ะครับ เราจะขังตัวเองไว้
แล้วบางครั้งก็ยังใส่แค่บ๊อกเซอร์ฝึกเลยครับ ผมอยากจะมีความทรงจำจากที่โรงเรียนเยอะกว่านี้นะครับ
แต่ผมก็คิดว่าเพราะช่วงเวลาที่ฝึกนี่แหล่ะ เราถึงได้มาอยู่ตรงจุดนี้ตอนนี้น่ะครับ

รู้สึกยังกับการถ่ายทำ'Attack on the Pin-up Boys' ด้วยกันทั้งหมดคะ?

ทงเฮ: คยูฮยอนไม่ได้แสดงด้วยกันเลยครับ เป็นเพราะดวงยังไม่มาน่ะครับ
แต่มันเยี่ยมมากเลยนะครับที่ได้ทำอะไรด้วยกัน เราทั้ง 13 คน เหมือนจะรู้สึกประมาณว่า
"ใช่เลย เราควรจะทำมันแน่นอนเลยล่ะ"

คุณยุ่งอยู่กับงานของตัวเองในช่วงที่ไม่ได้ทำกิจกรรมกลุ่มด้วยกัน
แต่คุณมีเวลาที่จะได้อยู่ด้วยกันบ้างมั๊ยคะ?

ทงเฮ: เราเจอกันตอนกลางคืนครับ ตอนที่มันดึกมากแล้ว
ผ่านเที่ยงคืนไปแล้วน่ะครับ
เราก็จะมากินข้างวด้วยกัน แล้วก็ไปซาวน่าด้วยครับ (หัวเราะ)
(<<หัวเราะ? หึหึ มีอะไรปิดบังพี่ด๊อง ><)

รยออุค: พี่ทึกเขาไปซาวน่าล่ะครับ

ทงเฮ: เพราะเขาแก่แล้วน่ะครับ (หัวเราะ)
ก่อนที่เราจะไปนอนหลังกินข้าวกันเสร็จแล้ว
ผมก็ต้องทำนมใส่สตรอเบอร์รี่ให้เขาอ่ะครับ (หัวเราะ)

อีทึก: ผมบอกเขา "ทงเฮ เอาใส่น้ำผึ้งด้วยนะ" (หัวเราะ)
(<<อำนาจผู้นำที่บ๊องแบ๊ว หุหุหุ)

รยออุค: ตอนเช้าเราก็ต้องเอาน้ำขิงไปถวายพี่เขาด้วยล่ะครับ (หัวเราะ) ล้อเล่นครับ

ไม่ว่าพวกคุณจะยุ่งแค่ไหน ก็จะกลับไปนอนที่บ้านสินะคะ [อพาร์ทเมนท์]

อีทึก: เพราะไม่มีที่ไปไงครับ บ้านจริงๆ ของผมอยู่ที่อึนพยองกู ที่อยู่ใกล้ๆ น่ะครับ
แต่ก็ผ่านมา 6 เดือนแล้วที่ผมเคยกลับบ้านไป ตอนนี้ที่พักจะสะดวกกว่าบ้านมากเลยครับ
เวลาผมกลับบ้านไป จะไม่มีอะไรเลย แล้วก็ไม่อะไรให้ทำด้วยครับ

ทงเฮ: ถ้าเราไม่ได้กินข้าวด้วยกัน ผมก็ต้องกินคนเดียว
เราไม่ใช่คนชอบออกไปเที่ยวน่ะครับ
แล้วถ้าเราไม่ได้อยู่ด้วยกัน เราก็จะเบื่อไม่ก็หดหู่ เราก็เลยแนะนำกันว่าให้กินข้าวด้วยกันตลอดน่ะครับ

อีทึก: ที่ที่พัก รยออุคจะทำกับข้าวบ่อยๆ ครับ เ
ขาชอบถามว่า "เอาสตรอเบอร์รี่กันมั๊ยครับ?"
แล้วเขาก็จะไปล้างมาให้เราล่ะครับ

ดูเหมือนเมมเบอร์ทุกคนจะสนิทกันนะคะ

อีทึก: ทงเฮ อึนฮยอกแล้วก็ผมรู้จักกันมาได้ 10 ปีแล้วล่ะครับ ผมรู้จักซองมินมา 9 ปี
เราก็อายุ 20 กว่าๆ กันแล้ว แต่เพราะเราเจอกันตอนอยู่ ม.ต้น กับ ม.ปลาย
เราก็ยังเป็นเหมือนเดิมเลยครับ เพราะอย่างนั้นเราถึงคิดว่าเรายังไม่เป็นผู้ใหญ่กันพอน่ะครับ
แล้วเราก็ยังเหลืออารมณ์สมัยนั้นอยู่เลยนะครับ

ซองมิน: เรายังไม่บรรลุนิติภาวะเลยนะครับ (หัวเราะ)

ฉันเห็นคุณอีทึกร้องไห้ตอนที่คุณคยูฮยอนร้องเพลงในรายการ Star King น่ะค่ะ
แล้วมันก็แสดงออกได้ว่าเขามีความผูกพันกับวงยังไง

อีทึก: ผมอยู่กับคยูฮยอนตอนที่เกิดอุบัติเหตุน่ะครับ
ผมก็เลยรู้ว่าสถานการณ์มันเป็นยังไง
รู้อย่างนั้นแล้ว แล้วพอมาเห็นคยูฮยอน มันก็ทำให้ผมรู้สึกเสทือนอารมณ์อย่างนั้นขึ้นมา

ซองมิน: เขาร้องให้อีกแล้วครับง.. คุณทำเขาร้องให้ทำไมครับเนี่ย? (หัวเราะ)
 

"มันเป็นอะไรที่ตลก เวลาผมคิดภาษาอังกฤษไม่ออก ผมก็จะใช้ภาษาจีน"

คยูฮยอนคะ คุณหายดีขึ้นรึยังคะ? ที่คุณเคยบาดเจ็บสาหัส แล้วทุกคนก็ต้องเป็นห่วงคุณมากแน่ๆ

คยูฮยอน: ตอนนี้ผมหายดีแล้วครับ
ตอนนั้นผมอยู่ในสภาพที่ไปโปรโมตอัลบั้ม 2 ไม่ได้เลย
แต่ตอนที่อยู่โรง'บาลสามเดือน ผมอยากลุกมาแสดงตลอดเลย
ผมเลยทำศัลยกรรมแล้วก็กลับเข้าวงมาทำกิจกรรมอีกครับ

ซีวอน: เพราะอย่างนั้นเราถึงกังวลตอนที่เขาขึ้นแสดงน่ะครับ
ครั้งนึงเขาขึ้นเวทีมาแล้วก็เซๆ ครับ
ผมก็กำลังกลับไปที่ตำแหน่งผมตอนร้องท่อนผมเสร็จ แล้วคยูฮยอนเขาก็เซครับ
ผมคิดขึ้นมาว่า "มันเป็นโชว์สด แต่ผมควรจะอุ้มเขาวิ่งออกไปดีมั๊ยนะ?"

อีทึก: หมอยังบอกอีกนะครับ ว่าเป็นปาฏิหาริย์มากที่คยูฮยอนฟื้นมาได้
คยูฮยอนกับผมอยู่โรง'บาลเดียวกัน แล้วหมอก็บอกว่าเราฟื้นตัวกันเร็วแล้วก็ดีมากเลย
เขาบอกว่าเป็นเพราะผมยังหนุ่มอยู่ แล้วคยูฮยอนก็ยังเด็กอยู่ล่ะครับ...

ทุกคน: ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า

อีทึก: (หัวเราะ) เขาก็เลยบอกว่ามันเยี่ยมมากน่ะครับ

ซีวอน: เป็นหนุ่มอยู่นี่มันต้องดีแน่ๆ เลยนะครับ (หัวเราะ)

ถ้าพวกคุณทั้ง 13 คนอยู่ด้วยกัน ต้องทะเลาะกันบ่อยแน่เลย
พวกคุณจัดการกับความคิดเห็นของแต่ละคนกันยังไงคะ?

ทงเฮ: เพราะเรามีกัน 13 คน ถ้าเราคุยกันบ่อยๆ คำแนะนำดีๆ มันก็จะเกิดขึ้นะครับ
แล้วเราก็จะรับมันอย่างยุติธรรมครับ เราทะเลาะกัน แต่เราก็กลับมาเล่นกัน
กลับมาร้องไห้ด้วยกันเหมือนเดิมครับ อยู่กับเมมเบอร์แล้วดีเสมอเลยล่ะครับ
เพราะอย่างนั้นแหล่ะครับ ผมเลยคิดว่าเราจะไปได้ดีในเอเชียครับ

ครั้งแรกที่จีนเป็นยังไงบ้างคะ? สิ่งแวดล้อมจะต่างกับเกาหลีมากอย่างเห็นได้ชัดเลยนะคะ

คยูฮยอน: มันมีเสน่ห์ครับ ผมเป็นคนต่างชาติในประเทศจีน
แต่มันรู้สึกดีมากเลยนะครับที่คนเยอะๆ จากต่างประเทศมาต้อนรับเราน่ะครับ

ต้องเคยมีสักครั้งที่คุณพูดภาษาจีนวันนึงแล้วก็พูดไทยอีกวันนึงแน่ๆ เลย คุ
ณจัดการกับเรื่องนั้นได้มั๊ยคะ?

คยูฮยอน: ได้ครับ เพราะผมรู้สึกว่าผมได้รับความรักมาเยอะมาก
เวลาที่เห็นแฟนๆ ที่ชอบผมน่ะครับ

อีทึก: ตอนเราโปรโมตซูเปอร์จูเนียร์ T อยู่ เราก็ได้ทำกิจกรรมที่ญี่ปุ่นครับ
เราก็เลยต้องเรียนญี่ปุ่นกัน แล้วเราก็ไปแสดงคอนเสริต์ Asia Tour ที่จีน
ผมก็พูดว่า "Hi" แบบไม่รู้ตัวเลยล่ะครับ (หัวเราะ)
พอจากที่จีนแล้ว เราก็ไปที่ประเทศไทยครับ
ผมชอบสับสนตลอดเลยว่าจะพูด "หนีห่าว" หรือว่า "สวัสดีครับ" ดี

ซีวอน: มันเป็นอะไรที่ตลกจริงๆ นะครับ เวลาผมคิดภาษาอังกฤษไม่ออก
ผมก็จะใช้ภาษาจีนเลยล่ะครับ

ฉันเคยไปประเทศไทยมา แล้วก็เห็นมีรูปซูเปอร์จูเนียร์ติดไปทั่วห้างเลยล่ะค่ะ

อีทึก: สิ่งที่ทำให้เรามีความสุขกันมากๆ ก็คือพวกเขาต้อนรับเราดีจริงๆ ครับ
มากกว่าที่เราคิดซะอีกนะครับ มันเหมือนกับตอนที่ดาราฮ่องกงรุ่นปี 80
ถูกต้อนรับตอนพวกเขามาถ่ายโฆษณาที่เกาหลีอ่ะครับ

ถ้าคุณพูดอะไรอย่างนั้นออกมา มันทำให้คุณดูอายุเยอะขึ้นเลยนะคะเนี่ย (หัวเราะ)
ทำเป็นว่าไม่รู้เรื่องแล้วกันนะคะ (หัวเราะ) (<< MC กวนได้อีก)

อีทึก: งั้นผมบอกได้มั๊ยครับว่าผมได้ยินมาจากยายผมน่ะครับ? (หัวเราะ)
ครับ ถ้าเราไปต่างประเทศ คนก็จะให้กำลังใจเราเยอะมากๆ ล่ะครับ
เราได้ถ่ายโฆษณารถมอเตอร์ไซค์ครั้งนึงด้วยนะครับ แล้วผมก็ได้ยินมาว่าที่ประเทศไทย
รถของมอเตอร์ไซค์ที่เราเป็นพรีเซนเตอร์ขายได้มากที่สุดเลยล่ะครับ
เราไปที่ไทยเมื่อ 2 วันก่อน เพราะเรามีชื่ออยู่กับมอเตอร์ไซค์นั้นครับ น่าประทับใจมากเลยล่ะครับ

ซองมิน: มันลำบากใจที่ต้องพูดนะครับ
แต่เราก็มีโอกาสที่จะได้เจอกับแฟนๆ เกาหลีเยอะ
เวลาเราโปรโมตในเกาหลีน่ะครับ พวกเธอก็เลยไม่ค่อยตามพวกเรามาก
แต่เพราะเราไม่ได้ไปที่ไทยบ่อยๆ แฟนๆ ที่นั่นเลยตามเราตลอดเลยครับ แล้วคนก็เยอะมากๆ ด้วย
จนเราไปไหนไม่ได้ตอนอยู่ที่ห้างอ่ะครับ

อีทึก: เพราะอย่างนั้นแหล่ะครับ ถ้าเป็นไปได้ผมถึงอยากเรียนภาษาให้เก่งๆ ไว้มากๆ
เราจะได้ทำรายการไปทั่วเอเชียได้ไงครับ
 

"ตอนนี้เรามีความสุขมากๆ แล้วก็หวังว่าเราจะไปต่ออย่างนี้ได้เรื่อยๆ"

คุณซีวอนคะ คุณไปอยู่ต่างประเทศตัวคนเดียวตอนที่ถ่าย 'A Battle of Wits' รู้สึกยังไงบ้างคะ?

ซีวอน: อันดับแรกเลยคือผมมีความรับผิดชอบมากขึ้นครับ
เพราะถ้าผมทำอะไรผิดสักอย่าง มันจะเป็นผลเสียกับทั้งวงเราเลยครับ
แล้วจิตใจผมก็กระสับกระส่ายแล้วก็เครียดมากตอนที่ถ่าย 'A Battle of Wits' ด้วยครับ
มันตื่นเต้นนะครับ เพราะผมได้ยินแต่ภาษาต่างประเทศทุกๆ ที่รอบตัวผมเลย
ตอนนั้นก็เป็นช่วงที่เรากำลังเตรียมเดบิวต์เป็นซูเปอร์จูเนียร์ด้วยนะครับ ผมเลยต้องถ่ายหนังจนดึก
แล้วก็ได้นอนนิดหน่อยตอนกำลังไปสนามบินน่ะครับ แล้วก็ไปนอนบนเครื่องอีกรอบครับ
พอผมตื่นมา ก็อยู่ที่เกาหลีแล้ว อยู่อย่างนี้ประมาณเดือนครึ่ง มันเป็นอะไรที่เครียดเอามากๆ เลยล่ะครับ

การถ่ายภาพยนตร์กับนักแสดงชื่อดังอย่าง 'อันซึงกิ' กับ 'แอนดี้ ลอว (หลิวเต๋อหัว)' เป็นยังไงบ้างคะ?
คุณอันซึงกิได้ให้คำแนะนำอะไรคุณเป็นพิเศษบ้างมั๊ยคะ?

ซีวอน: ในกรณีของท่านอาจารย์อันซึงกินะครับ เขาแค่พูดประโยคเดียวครับ...
"(เลียนแบบเสียงคุณอันซึงกิ) ทำไปสบายๆ" (หัวเราะ) ถ้านั่นเป็นตอนนี้นะครับ ผมทำไม่ได้หรอกครับ
แต่ครั้งนี้ผมบอกสภาพของผมกับเขาไปว่า "ผมไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงครับ"
เวลาผมบอกอย่างนั้น เขาก็จะกินเมล็ดทานตะวันจากมือเขาแล้วพูดว่า "ทำไปสบายๆ นะ"
รู้สึกว่ามันไม่เป็นเรื่องจริงเลยครับ ที่ผมได้แสดงหนังกับอาจารย์แอนดี้ลอว จนเราได้ถ่ายฉากแรกกัน
ผมถึงรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องจริงน่ะครับ แล้วขาผมก็สั่นด้วย
จริงๆ แล้วฉากนั้นที่ผมถ่ายกับเขาเป็นฉากที่สำคัญที่สุดเลยนะครับ แล้วเวลาผมคิดถึงมัน
ผมจะรู้สึกผิดหวัง เพราะผมน่าจะทำมันได้ดีกว่านี้น่ะครับ

พวกคุณได้แสดงกิจกรรมหลายๆ อย่างให้เราได้เห็นกัน แล้วพวกคุณมีแผนอะไรในอนาคตบ้างมั๊ยคะ?

อีทึก: ผมไม่รู้ความคิดของเมมเบอร์คนอื่นๆ หรอกนะครับ
แต่ผมอยากทำให้วงของเรามั่นคง เป็นมากกว่าการโฟกัสไปใครคนใดคนนึงนะครับ
รากมันต้องแข็งแรงครับ ซูเปอร์จูเนียร์ต้อง
ประสบความสำเร็จในเกาหลีเพื่อที่จะประสบความสำเร็จในต่างประเทศด้วยครับ
เพราะอย่างนั้นแหล่ะครับ ที่ทงเฮพูดว่าเขาอยากทำ
ผมอยากทำงานเพลงไปจนเราอายุ 30 40 เลยล่ะครับ สำหรับผมแล้ว ก็สนใจการเป็ร MC มากด้วยนะครับ

ซองมิน: ถ้าผมได้รับโอกาสนะครับ ผมอยากจะแสดงละครล่ะครับ

รยออุค: ผมจะเป็นนักร้องแล้วก็นักแต่งเพลงครับ ผมเรียนการดนตรีที่มหา'ลัย
แล้วผมก็กำลังเขียนเพลงหลายเพลงเลยล่ะครับ

ทงเฮ: ผมอยากลองการแสดงนะครับ
แล้วก็อยากทำเพลงให้เมมเบอร์แต่ละคนเป็นของขวัญด้วยครับ
ไม่สำคัญหรอกครับ ว่าเพลงพวกนั้นจะอยู่ในอัลบั้มรึเปล่า

คยูฮยอน: เพราะผมยังเด็กอยู่ (หัวเราะ) ก็เลยอยากลองทำทุกอย่างเลยครับ

คยูฮยอนคะ อดีตของคุณตอนชนะรางวัลโอลิมปิคมา มันน่าตื่นเต้นทีเดียวนะคะ
คุณคิดวางแผนว่าจะเรียนต่อมั๊ยคะ?

คยูฮยอน: ไม่ครับ ไม่ได้คิดเลย (หัวเราะ) (<< = =! ตร๊งตรง~)

อีทึก: คยูฮยอนเขาเป็นเจ้าของรางวัลเอนทรานซ์ที่ใหญ่มากๆ
ของโรงเรียนเตรียมเลยนะครับ

โอ้ ดาราไอดอลจะทำงานที่โรงเรียนเตรียม? (หัวเราะ)

คยูฮยอน: ผมนี่แหล่ะครับ ผอ.คนต่อไป (หัวเราะ)

ไม่ต้องประกาศก็ได้นะคะ (หัวเราะ)

คยูฮยอน: ผอ.โรงเรียนเตรียมกำลังถ่ายโฆษณาอยู่ครับ...(หัวเราะ)

ซีวอน: ผมคิดว่าการวางแผนไว้เป็นอะไรที่ดีนะครับ
แต่ถ้ามันไม่เป็นไปตามที่เราต้องการ
มันก็น่าผิดหวังนะครับ ผมก็เลยอยากจะเป็นชเวซีวอนที่ทำงานหนัก
แล้วก็เป็นที่ยอมรับไม่ว่าเขาจะทำอะไรน่ะครับ

ทุกคน: โอ้~~!!!!!!!!!!

นี่เป็นคำถามสุดแล้วค่ะ ฉันคิดว่าจะดีถ้าคุณอีทึกจะตอบนะคะ
ทีมแบบไหนที่ซูเปอร์จูเนียร์จะเป็นในอนาคตคะ?

อีทึก: ผมอยากให้เป็นอย่างที่มันเป็นอยู่อย่างนี้แหล่ะครับ
เราจะตั้งใจทำงาน แล้วเวลาเรามารวมตัวกัน
เราก็จะตั้งใจทำงานไปด้วยกันครับ ผมอยากให้เป็นอย่างนี้ไปสัก 10 20 ปีเลยครับ
เพราะตอนนี้ผมมีความสุขมาก
ผมอยากให้เราเป็นอย่างนี้ต่อไปมากกว่าที่จะให้หลายๆ อย่างมันเปลี่ยนแปลงครับ
 

cr: SY@sj-world
แปลไทย+ตกแต่งโดย: 13aom-aem@loveusj.com
**คิดหน่อยนะคะ คนเอาไปเอาไปแค่รูดดำไม่กี่วิ แต่คนทำสิ...มากกว่าวันค่ะ
ขอบคุณคุณ13u_cosmos ที่ช่วยแนะนำแก้ไขค่ะ