ร้านอาหารกึ่งผับคือสถานที่นัดพบของเหล่าบรรดาเพื่อนรักที่วันนี้มีโปรแกรมฉลองหลังจากที่ต้องเครียดกันมานาน  คังอิน เยซอง ฮันฮยองมารออยู่ก่อนแล้วไม่นาน

คยูฮยอน ซองมิน และทงเฮก็มาถึงเพราะหลังจากสอบเสร็จคุณชายแก้มป่องก็พาคนสวยไปส่งที่บ้านเพื่อไม่ให้คนอื่นสงสัย และแน่นอนว่าคนสุดท้ายที่มา

ถึงก็คือคุณชายสายเสมอคิมคิบอม

        " เต็มที่เลยนะ ถือซะว่าวันนี้เรามาปล่อยผี" คังอินเอ่ยกับสองหนุ่มหน้าหวานที่ยังดูเกร็งอยู่เพราะไม่เคยมาสถานที่แบบนี้

        " วันนี้ไม่เมาไม่กลับ"  เยซองยกแก้วขึ้นชนกับทุกคน

       ร่างบางนั่งมองคนรักที่ตอนนี้ทำตัวเหมือนกับครั้งที่ได้รู้จักกันใหม่ๆ คิบอมเอาแต่ยกแก้วที่อยู่ในมือขึ้นดื่มแทบจะไม่ได้สนใจทงเฮเลยด้วยซ้ำ เพราะร่าง

หนาได้บอกตั้งแต่แรกแล้วว่าเค้าไม่สามารถดูแลได้เวลาที่อยู่ต่อหน้าเพื่อน  จะมีคุยกันบ้างก็แค่ตอนที่คนน่ารักชวนคุย

      " โอ๊ย " เสียงครวญครางของคยูฮยอนดังขึ้นเพราะโดนฝ่ามือของกระต่ายอวบฟาดเข้าที่ต้นแขนเต็มแรง
 
      " มินนี่ตีคยูกี้ทำไมอ่ะ"

      " แล้วคยูกี้มองแม่อกโตนั่นทำไมล่ะ"

       " มินนี่ก็คยูกี้แค่มองเฉยๆของสวยๆงามๆเดินผ่านใครเห็นก็ต้องมองกันทั้งนั้นแหละ" คยูฮยอนลูบแขนตัวเองไปมา

        " แล้วที่นั่งอยู่นี่ไม่สวยไม่งามรึไง" ซองมินตาเขียวใส่คนรักแต่พอมีหนุ่มหล่อเดินผ่านก็รีบส่งยิ้มหวานให้ทันที

        "มินนี่ไปยิ้มให้มันทำไม" คยูฮยอนหน้าบึ้งขึ้นมาทันที

       " คยูกี้ก็มินนี่แค่ยิ้มให้เฉยๆ คนหน้าตาดียิ้มให้ถ้าไม่ยิ้มตอบมันเสียมารยาทนะ" ซองมินย้อนหน้าตายก่อนที่จะหยิบเครื่องดื่มขึ้นมาจิบ

         พอโดนย้อนแบบนี้คยูฮยอนถึงกับสะอึกกันเลยทีเดียวแต่ก็ว่าอะไรไม่ได้เพราะตนเองก็ทำเหมือนกันเมื่อว่าอะไรคนรักไม่ได้เลยต้องหันไปส่งสายตาโหดให้ไอ้

คนที่หน้าตาดีแต่น้อยกว่าเค้าที่บังอาจมาส่งยิ้มให้กระต่ายน้อยแถมตอนนี้มันยังจ้องซองมินไม่วางตา  ร่างหนาใช้นิ้วชี้ไปที่ซองมินก่อนที่จะชี้เข้าหาตัวเอง

      " ผุ้ชายคนนี้ของกู"

       ทงเฮนั่งขำกับท่าทางหวงก้างของคยูฮยอนก่อนที่รอยยิ้มบนหน้าจะหายไปทันตาเมื่อมีหญิงสาวสองคนเดินตรงมาที่โต๊ะของพวกเขา  ก่อนที่สองคนนั้นจะ

ถือวิสาสะนั่งลงตรงเก้าอี้ว่างข้างๆคิบอมเพราะตอนนี้ทั้งคังอิน  ฮันฮยอง  เยซองต่างก็ออกไปโชว์สเต็ปแดนซ์อยู่ที่หน้าเวที

      " หวัดดีพ่อรูปหล่อ"  หญิงคนแรกเอ่ยขึ้น ซึ่งคิบอมไม่ได้เอ่ยอะไรออกไปแต่กลับหยิบแก้วเหล้าที่คยูฮยอนพึ่งส่งให้ขึ้นมาดื่มแทน

     "หยิ่งซะด้วย" อีกคนเอ่ยขึ้นก่อนที่จะหยิบแก้วที่คิบอมพึ่งวางลงขึ้นดื่ม

     " เราจูบกันแล้วนะ สนใจไปต่อด้วยกันมั๊ย" ไม่ว่าเปล่าใช้นิ้วลูบไล้ไปตามลำแขน

      ทงเฮกัดฟันแน่นไม่ชอบใจเลยสักนิดที่ผู้หญิงไร้ยางอายพวกนี้รุกคนหล่อแบบหน้าไม่อาย ก่อนที่ความอดทนจะหมดลงแล้วอาละวาดพวกชะนีที่ชอบยุ่งกับของๆคนอื่น 

ร่างบางพยายามควบคุมสติก่อนจะเอ่ยขึ้น

     " คิบอมอยากเข้าห้องน้ำ ไปเป็นเพื่อนหน่อยสิ" 

     สองสาวหันมาตามเสียงทันทีพวกหล่อนจ้องหน้าทงเฮอย่างเอาเรื่องที่คนสวยมาขัดจังหวะ คิบอมมองทงเฮอยากรู้ว่าร่างบางพยายามที่จะทำอะไร

       " ชั้นไปเป็นเพื่อนก็ได้นะ" ซองมินหยุดหยอกล้อกับคยูฮยอนแล้วกันมาบอกเพื่อนรัก

      " ไม่เป็นไร ชั้นไม่อยากขัดจังหวะพวกนาย เชิญสวีทกันต่อเถอะ" คนสวยแซวเพื่อนรัก

      " ไอ้บ้า " ซองมินโยนถั่วที่อยู่ในจานใส่หัวเพื่อน

      ร่างบางยืนขึ้นเพื่อที่จะเดินไปห้องน้ำและก็เป็นการบังคับคิบอมให้ไปเป็นเพื่อนไปในตัวเพราะเค้ารู้ว่าคิบอมคงไม่ยอมให้เค้าไปเข้าห้องน้ำคนเดียวในสภาพแบบ

นี้แน่นอน และก็เป็นไปตามคาดเพราะร่างหนาลุกตามทันทีทงเฮหันมาแสยะยิ้มให้หญิงสาวทั้งสองที่กำลังหงุดหงิดเพราะถูกขัดจังหวะ

       พอไปถึงห้องน้ำทงเฮก็จับคิบอมยัดเข้าไปในห้องน้ำห้องสุดท้ายทันทีก่อนที่ตัวเองจะตามเข้าไปพร้อมกับล็อคประตูเสร็จสรรพ

     " คิดจะทำอะไรน่ะเตี้ย " คิบอมเอ่ยออกมาเรียบๆ

     ทงเฮถึงกับต้องเอามือขึ้นมาปิดจมูกทันทีเพราะกลิ่นแอลกอฮอล์ที่ลอยออกมานั้นแรงเหลือเกิน " คิบอมดื่มเยอะไปแล้วนะ" 

    " ฉันก็ดื่มแบบนี้เป็นปกติอยู่แล้ว"

    " กลับบ้านเถอะนะ" ร่างบางเขย่าแขนอ้อนๆ

     " พึ่งมาถึง "  ร่างหนาเอ่ยตามจริงเพราะเค้ายังนั่งไม่ถึงสองชั่วโมงด้วยซ้ำ

     " แต่เค้าอยากกลับแล้วอ่ะ เค้าง่วงแล้ว" 

      " ก็บอกแล้วว่าไม่ต้องมา อยากดึงดันมาเองแล้วทีนี้จะมางอแงทำไมล่ะ" เสียงทุ้มดุ ก็เค้าอุตส่าห์เตือนแล้วแต่ทงเฮก็ยังยืนยันว่าจะมา

     " แต่เค้าไม่ชอบที่ผู้หญิงพวกนั้นมันมาลวนลามคิบอมอ่ะ " ในที่สุดก็ต้องบอกเหตุผลที่แท้จริง

    " อย่ามาไร้สาระเตี้ย  ฉันเป็นผู้ชาย" 

     " ผู้ชายเค้าก็หวง นะกลับบ้านเถอะนะ " คนสวยส่งสายตาอ้อนวอนสุดชีวิต

     " งั้นเดี๋ยวฉันไปส่งนายก่อนละกัน" ร่างสูงตัดบท

     " แล้วคิบอมจะกลับมาที่นี่มั๊ย" 

     " มา"

      " ไม่เอาอ่ะ งั้นเค้าก็ไม่กลับหรอก ไม่อยากปล่อยคิบอมไว้แบบนี้มันอันตราย"  ทงเฮโวยวายทันทีที่รู้ว่าอีกคนจะกลับมาอีกครั้งเรื่องอะไรเค้าจะยอมให้คิบอมอยู่ท่ามกลางเหล่าชะนีพวกนั้น

      " อย่ามาเป็นเด็กนะเตี้ย" ร่างสูงเริ่มอารมณ์เสียที่ทงเฮเอาแต่ใจ

     "ก็เค้าหวงของเค้าอ่ะ เค้าอยู่ต่อก็ได้ " ทงเฮตอบเสียงอ่อย

    " เฮ้อ " ถอนหายใจเฮือกใหญ่ " กลับก็กลับ นายจะได้พักผ่อนด้วย"

     " คิบอมไม่โกรธเค้านะ" ร่างบางกลัวว่าจะทำให้คิบอมไม่พอใจกลัวว่าร่างสูงจะรำคาญแต่พออีกคนส่ายหน้าก็ใจชื้นขึ้นมา 

    " ออกไปกันได้แล้ว " คิบอมเอื้อมมือจะไปเปิดประตูแต่ก็โดนมือเล็กรั้งไว้ซะก่อน

    "เดี๋ยวก่อน  เมื่อกี้แม่นั้นจูบคิบอมทางอ้อม ให้เค้าฆ่าเชื้อก่อน" พุดจบก็เขย่งปลายเท้าเพื่อให้ริมฝีปากบางได้สัมผัสกับริมฝีปากหยักก่อนที่จะรีบผละออก

     " ฆ่าเชื้อเรียบร้อยแล้ว" ร่างบางยิ้มหวานให้ ร่างหนาอมยิ้มกับท่าทางน่ารักๆของคนสวย

        "มินนี่กุญแจบ้านอยู่ไหน " คยูฮยอนเอ่ยถามคนรักที่ตอนนี้สติแทบจะไม่มีเพราะซองมินดื่มเยอะเกินไปสำหรับคนที่เพิ่งเคยดื่มครั้งแรกเลยเมาไม่เป็นท่า

       " กูน แจ เหยอ อยู่ นี่ งาย" กระต่ายอวบล่วงหยิบกุญแจส่งให้คยูฮยอนก่อนที่ร่างสูงจะพยุงคนน่ารักเข้าบ้านอย่างทุลักทุเล กว่าจะเดินไปถึงห้องนอนเล่นเอาคยูฮยอนเ

หงื่อตกกันเลยทีเดียวเพราะซองมินก็ใช่ว่าจเอา

      " ร้อน จาง เลย" ทันที่ถูกวางลงที่เตียงซองมินก็พยายามถอดกระดุมเสื้อออก

      คยูฮยอนที่เดินไปหยิบกะละมังใส่น้ำเพื่อมาเช็ดตัวให้คนรักกลับมาเห็นกลืนน้ำลายด้วยความยากลำบากเพราะหน้าอกขาวๆมันช่างยั่วเหลือเกิน ร่างหนาค่อยๆ

เช็ดตัวให้ซองมินอย่างเบสมือพร้อมทั้งพยายามควบคุมอารามณ์ของตนเองไม่ให้เตลิดไปมากกว่านี้  แต่ในขณะที่อีกคนกำลังห้ามแต่อีกคนกลับยั่วโดยที่เจ้าตัวไม่รู้

ด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังยั่วอยู่ แขนค่อยๆโอบรอบคอหนาเอาไว้พร้อมกับรั้งให้คนตัวสูงให้เข้ามาหาตน ริมฝีปากบางขยับเล็กน้อย

      " นึก ว่า คาย ที่ แท้ก็ คยูกี้นี่เอง" 

      คยูฮยอนตบะแตกทันทีที่สัมผัสกับแผ่นอกขาวนวลปากบางที่เอ่ยนั้นเหมือนกับว่ากำลังเชิญชวนให้เขาเข้าไปลิ้มลองความหวานข้างใน 

     "งั้นคืนนี้คยูกี้ขอรางวัลที่เคยขอไว้นะ"

                                                       ~    ฉากรักคยูมิน ~

       หลังจากที่ผ่านช่วงเวลาแห่งความสุขมาด้วยกันกระต่ายน้อยก็นอนหลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมกอดของคนรักคยูฮยอนใช้นิ้วยาวเกลี่ย

ผมสวยเล่นไปมาเวลาหลับซองมินดูน่ารักน่าเอ็นดู เปลือกตาที่หลับสนิทค่อยๆลืมขึ้นอย่างช้าๆ

          " ตื่นแล้วเหรอคุณภรรยา" คยูฮยอนกระเซ้าคนรัก
          
          " บ้า ใครเป็นภรรยานาย" ซองมินเขินหน้าแดง

         " ใครก็ไม่รู้ที่ร้องเสียงดังลั่นเลยอ่ะเมื่อคืน" 

         " เลิกพูดได้แล้ว มินนี่ก็อายเป็นนะ" ถึงจะว่าไปแบบนั้นแต่มือเล็กก็ลูบไล้ตามแผงอกล่ำๆที่แข็งแรง

         " ฮ่าๆ" ร่างสูงขำกับท่าทางของคนรัก

         " ได้แล้วห้ามทิ้งนะ รับผิดชอบด้วยถ้าทิ้งเมื่อไหร่มินนี่จะตัดให้เป็ดกิน" กระต่ายน้อยจ้องตาคนรักก่อนจะยกนิ้วขึ้นทำเหมือนกรรไกรแล้วจ้องไปที่น้องชายของคนรัก

       " โหดจัง เมียน่ารักขนาดนี้ใครจะไปกล้านอกใจได้ล่ะครับ" ร่างหนารั้งตัวคนตัวเล็กกว่าให้เข้ามาใกล้ๆก่อนที่จะกดจมูกลงที่แก้มเนียนอีกสองสามครั้ง " เดี๋ยวให้พ่อกับแม่ไปขอเลยดีมั๊ย"

       " บ้า เรายังเรียนไม่จบเลย " ซองมินหน้าแดงยิ่งกว่าลูกตำลึงซะอีก " เรียนจบใครว่ากันอีกที"

      "งั้นก็กอดมัดจำไว้ก่อนละกัน" ร่างหนากระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นร่างเปล่าเปลือยสองร่างนอนกอดกันอย่างมีความสุขภายใต้ผ้าห่มผืนใหญ่เช้านี้คงไม่มีใครความสุขเกินทั้งสองอีกแล้ว

     " พอได้แล้วคยูกี้ ไปอาบน้ำได้แล้ว" ซองมินเอ่ยบอกคนรัก

    " อาบพร้อมกันนะ" ร่างสูงกำลังจะอุ้มร่างอวบขึ้นแต่ก็โดนร้องห้ามไว้ซะก่อน

    " ไม่เอาอ่ะ คยูกี้อาบก่อนเลยเดี๋ยวมินนี่จะลงไปทำข้าวต้มไว้รอ"

    คยูฮยอนหน้างิกทันทีที่ถูกปฎิเสธอุตส่าห์วางแผนว่าจะแต๊ะอั๋งคนน่ารักก่อนกลับบ้านซะหน่อยและยังไม่ทันที่จะต่อรองซองมินก็เดินไปหยิบเสื้อคุมแล้วเดินหายลงไปข้างล่างซะแล้ว

     " เมื่อคืนโดนไปซะขนาดนั้นยังมีแรงลงไปทำกับข้าวได้อีก" คยูฮยอนพึมพำก่อนที่จะหยิบผ้าขนหนูที่คนรักเอามาวางไว้ให้แล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ

      ไม่เป็นไรเช้านี้ไม่ได้กินกระต่ายก็ไม่เห็นเป็นไรยังมีเวลาให้เขาสองคนอีกเยอะ  ต้องทะนุถนอมกันหน่อยไม่อยากจะให้ซองมินสึกหรอเพราะฝีมือของตน

     " ข้าวต้มอะไรอ่ะ ห๊อมหอม " ร่างสูงก้มลงดมที่หม้อข้าวต้มก่อนจะฉวยโอกาสชกชิงความหอมจากแก้มมขาวอีกครั้ง

     " แหงล่ะ ใครจะไปเหมือนข้าวต้มของคยูกี้แหละ" ซองมินได้ทีรีบเอาเรื่องในอดีตของคนรักมาล้อพอนึกถึงข้าวต้มชามนั้นทีไรก็อดที่จะขำไม่ได้

     " อย่าล้อสิ ก็คนมันไม่เคย"ร่างสูงบอกงอนๆก่อนจะเดินไปหยิบชามมาตามคำสั่งของคนตัวเล็ก

     " ทำไมหยิบมาใบเดียวล่ะ" ซองมินเอียงคอถามเพราะคยูฮยอนหยิบชามมาแค่ใบเดียว

     " ทานด้วยกัน แล้วก็จะกินช้อนเดียวกกันด้วย" ว่าพลางจูงมือคนรักมาที่โต๊ะมืออีกข้างก็ถือชามข้าวต้มมาด้วย

     " แต่มินนี่ยังไม่ได้อาบน้ำเลยนะ" 

     " ไม่เป็นไรคยูกี้ไม่ถือ อ้าปากสิ" ร่างสูงจับช้อนมาจ่อที่ปากบางก่อนที่ซองมินจะยอมอ้าปากแต่โดยดี จากนั้นคยูฮยอนก็ตักเข้าปากตัวเองบ้าง

      อาหารเช้าวันนี้คงจะเป็นมื้อที่อร่อยที่สุดสำหรับซองมินเพราะร่างเล็กนั้นยิ้มแก้มแทบปริ คยูฮยอนเป็นคนป้อนข้าวต้มส่วนซองมินนั้นก็คอยเช็ดปาก

คนรักเวลาที่เปรื้อนคอยยกแก้วน้ำให้ดื่มเป็นครั้งคราวเป็นที่อิจฉาของมดที่มารอขนความหวานกลับไปที่รังซึ่งน่าจะเก็บไว้ได้หลายวันทีเดียว

   

____________________________________________________________________________________________________

 

  ตอนนี้เบลล์แอบตัดฉากล่อแหลมออกด้วยนิดนึง

เพราะมันอาจจะไม่เป็นผลดีต่อเด็กและเยาวชน (เกี่ยวไหม ?) ^_^

แต่ก็คงจะพอรู้กันแล้วเนอะว่าตอนนี้คยูมินเค้าเป็นอะไรกัน

ตอนนี้กำลังคิดพล็อตวันเกิดชายโจวอยู่ค่ะว่าจะออกมาแนวไหนดี

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามนะค่ะ

 

ป.ล. สำหรับใครที่ไม่อยากรอเรื่องนี้เบลล์ลงไว้อีกที่ค่ะ  เข้าไปอ่านกันได้นะค่ะ

http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=563674

ในนั้นตอนนี้จะอยู่ในตอนที่ 16 ค่ะ